«

»

feb 10

Bericht afdrukken

Autisme, scheiding en ouderschapsplan

Als een van de partners een stoornis in het autistisch spectrum (ASS) heeft, is de kans dat een relatie misgaat groot. Partners van mensen met ASS voelen zich niet gehoord en emotioneel in de kou staan. Ze leven langs elkaar heen. Communicatie en invoelend vermogen zijn in deze relaties problematisch. Om het nog ingewikkelder te maken is de kans groot dat een of meerdere kinderen ook de diagnose ASS hebben.

De vertrouwde omgeving

Mensen met ASS hebben grote moeite om gedachten, gevoelens en emoties van anderen te signaleren en te begrijpen. Voor ‘gewone’ kinderen is een echtscheiding van de ouders al een ingrijpende gebeurtenis, voor een kind met ASS is het extra lastig als de basis die zij van kinds af aan gewend zijn, wegvalt. Het leven wordt bij ‘gewone’ volwassenen al door een echtscheiding op zijn kop gezet, voor een volwassene met ASS is het extra lastig om zijn leven opnieuw op de rit te krijgen. Het wegvallen van de vertrouwde omgeving, met structuur, veiligheid, regels en geborgenheid, is voor volwassenen en kinderen met ASS, een drama.

gedragsproblemen

Veel kinderen met ASS hebben naast hun autisme gedragsproblemen (angsten, depressieve stoornissen en dwangneuroses).In stresssituaties (zoals een echtscheiding) verergeren deze problemen vaak. Goede begeleiding voor ouder en kind is dus heel belangrijk.

autisme, scheiding en ouderschapsplansteun bij anderen

De ouder in scheiding die geen ASS heeft, heeft de zware opgave om de emoties die met de scheiding gepaard gaan zelf een plek te geven en te verwerken. Zowel de ex-partner met ASS als het kind met ASS hebben niets met de emoties van de ex of de ouder. Eigenlijk kun je je gevoelens en ervaringen alleen delen met andere volwassenen. Een ouder moet nooit emotionele ondersteuning bij het kind zoeken, maar dat geldt al helemaal als het een kind met ASS betreft.

ouderschapsplan

Bij scheidingen waar er sprake is van ASS is een helder, gedetailleerd en duidelijk omschreven ouderschapsplan een noodzaak. Een kind met ASS hecht aan duidelijkheid, structuur en regels. Hetzelfde zal gelden voor de ex-partner met ASS. Maak zoveel mogelijk afspraken over alle mogelijke situaties en zaken die je in de toekomst tegen verwacht te komen. Zorg ervoor dat deze afspraken helder en ondubbelzinnig zijn geformuleerd. Wijk zo min mogelijk af van de afspraken die er gemaakt zijn. Voor kinderen is het daarnaast belangrijk dat de dagen en weken er zoveel mogelijk hetzelfde uitzien en dat ze van te voren uitleg krijgen over de dingen die er staan te gebeuren. Het spreekt voor zich dat veel wisselen tussen twee huizen voor deze kinderen een onmogelijke opgave is.

Tips voor boeken over  autisme in relaties:

Maxine C. Aston,Als je partner Asperger-syndroom heeft

Gisela & Christopher Slater-Walker, Een Asperger-relatie 

En over autisme bij normaal begaafde mensen:

Peter Vermeulen, Brein bedriegt; als autisme niet op autisme lijkt

Marianne Laarakker/Echtscheiding Nijmegen
FacebookTwitterGoogle+LinkedInRSS

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.echtscheidingnijmegen.nl/ouderschapslan/autisme-scheiding-en-ouderschapsplan.html

9 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Joke BAkker

    Hallo Marianne,

    Top dat je over deze speciale situatie een blog hebt geschreven. Wat i ook nog veel tegenkom zijn scheidingen waarbij 1 van de ouders bordeline heeft. Dit maakt een scheiding ook zeer gecompliceerd met alle gevolgen van dien.

    1. Marianne Laarakker

      Helemaal waar. Dat geldt eigenlijk voor alle persoonlijkheidsstoornissen. Een scheiding waarbij een van de partners een narcistische persoonlijkheidsstoornissen (NPS) heeft, kom ik bijvoorbeeld ook regelmatig tegen. Mijn visie hierop is dat als een van partners NPS heeft, het stel niet geschikt is voor mediation. Er is dan altijd sprake van intimidatie en manipulatie. Ik neem even de gelegenheid om een goede site voor ex-partners van NPSers onder de aandacht te brengen: http://www.npspartners.nl. Veel herkenning.

  2. silas

    Wat fijn dat iemand hier aandacht aan besteed, het is namelijk nog gecompliceerder dan een normale scheiding al is. Ik heb een man met autisme en een dochter met autisme en moet nu het hele circus in gang zetten. Ik ben nu aan het inlezen en ben al begonnen met zaken als een ouderschapsplan en verdeling van inboedel. Zo heb ik straks het hele plan (van mijn kant) klaar en is het overzichtelijk voor mijn man. Hij kan dan nog wijzigingen aanbrengen en zijn stukje invullen, maar de basis ligt er dan.

    Hij zal flippen als duidelijk wordt dat het toch definitief is, of ik hier in die tussenliggende periode nog veilig kan wonen is de grote vraag, dat geeft extra stress mee. Ook de hele procedure kijk ik enorm tegenop, met een autist is het moeizaam communiceren, zij zitten letterlijk op een andere planeet en zijn niet flexibel.

    Ik weet niet goed wat wanneer de juiste stappen zijn, we hebben een koopwoning, tips?
    Ik ben nu vast het echtscheidingsplan aan het schrijven, begin hoor, man moet natuurlijk ook aanvullen en invullen. Inclusief het uitzoeken en hoogte van partner en kinderalimentatie etc…,zodat dit uitgezocht is en op papier staat (staat in word bestand, kan altijd worden aangepast).

    Daarna wil ik het pas communiceren, om te overleggen over koopwoning. Door ongeveer gelijke waarde hoeft uitkopen niet en kan ik evt. alleen met hem naar notaris om me uit te schrijven hier????? Daarna echtscheidingsplan naar advocaat en dan op zoek naar een eigen huis? Ik sta al 2 jaar ingeschreven voor een huis, sta vrij bovenaan en kan vanaf dat moment dan ook gaan reageren. Zo had ik het bedacht, of vergeet ik iets?

    Kan zijn dat scheiding eerder feit is dan dat ik huis heb, kan ook zijn dat ik eerder huis heb dan scheiding feit is en dan???? Ik vind het lastig hoor… Zal compleet autistisch circus worden hier met flipbuien en al, in ergste geval heb ik besloten dat mijn dochter met autisme bij mijn man kan blijven wonen, voor de rust.

    1. Marianne Laarakker

      Dank voor je reactie. Ik heb veel reacties op deze blog gehad en ik denk dat er een grote behoefte is aan professionele begeleiders van scheidingen waarbij autisme speelt. Het zijn vaak lastige scheidingen. Niet in de laatste plaats omdat er vaak een ouder en een of meerdere kinderen autistisch zijn.
      Jij kiest ervoor om eerst zelf alles op een rij te zetten, voordat je je wens om te scheiden aan je man alles voorlegt. Ik neem aan dat dat een keuze is die je maakt op basis van je ervaringen in je huwelijk. Het gevoel dat mij bekruipt; ben je niet bang dat hij heel erg boos wordt omdat je allemaal dingen achter zijn rug hebt geregeld? Zou je hem met een goede mediator hem niet mee kunnen krijgen in het scheidingsproces?
      Wat het koophuis betreft: kan hij op basis van zijn salaris de woning overnemen? Dat is n.l. wel nodig wil jij van de hypotheek af kunnen.
      Ik zou je sowieso willen adviseren om iemand het convenant goed door te laten nemen, voordat je het bij de rechtbank indient.

      1. sandra

        Hallo,

        Al jaren zit ik in een huwelijk waar ik niet gelukkig in ben.
        Een keer heb ik het woord scheiden laten vallen, dat heb ik geweten.
        Mijn man heeft me letterlijk bij de strot gepakt en laten zeggen tot ik nooit bij hem zou weggaan.
        Ook mijn zoon, met ass, heeft al div bedreigingen geuit richting mij als ik zou willen scheiden.

        Ik ben mijzelf door je jaren heen verloren en weet niet meer hoe ik zelf voel of denk, ik durf echt geen kant uit.

        Sandra 🙁

        1. Marianne Laarakker

          Hoi Sandra, Dat klinkt heel heftig. Heb je ergens hulp gezocht? Misschien dat er iemand is die je kan helpen om jezelf weer terug te vinden. Beginnen bij de huisarts? Heel veel sterkte.

  3. Mirretje

    Ik ben inmiddels vijf jaar geleden gescheiden, tijdens de scheiding bleek dat mijn ex Asperger heeft.
    Een enorm complexe scheiding, veel pijn, verdriet en onbegrip over en weer zijn het gevolg geweest, met de kinderen er middenin. Wat had ik toen graag geweten wat ik nu weet. Overleggen en onderhandelen met iemand met Asperger in deze situatie is nagenoeg onmogelijk en vraagt bijzondere inzet en kwaliteiten van alle betrokkenen. Tegelijkertijd heeft de scheiding me ook weer de ruimte gegeven om mezelf weer te laten zijn wie ik ben, kan ik er inmiddels weer voor de kinderen zijn. Ik wens iedereen heel veel geduld, wijsheid en sterkte toe als je in deze situatie zit. De kinderen begrijpen nu waarom ik toen weg ben gegaan, zien ook dat het ook voor hun de goede beslissing is geweest, ondanks de enorme pijn en het verdriet. Toch zou ik het liefste willen dat er een opening komt naar mijn ex om samen ouders kunnen te zijn, al zijn we geen huwelijkspartners meer. Tot nu toe blijkt dat kansloos en onmogelijk. Helaas.
    Als iemand een tip heeft, hoor ik dat graag.

    1. Marianne Laarakker

      Dank je wel, dat je ervaring hebt gedeeld.

  4. Merel

    Al sinds het begin van onze relatie heeft mijn man een vreemde manier van communiceren gehad. Hij maakt vaak denigrerende opmerkingen. Kan nooit een compliment geven en sorry zeggen is al helemaal een opgave. Elk conflict mondt uit in oeverloos gezanik over de situatie en nooit over het gevoel dat het ons geeft. Nu we kinderen hebben en het gezin wat hectischer is geworden is het helemaal een drama. Hij scheld, moppert en tiert en het ligt allemaal aan mij en de kinderen. Naar andere mensen is hij negatief over ons en tegen mij kan hij geen enkel positief onderwerp aansnijden. Bovendien leunt hij voor alles op mij. Ik moet de uitstapjes verzinnen, de vakanties, de afspraken met vrienden. Om vervolgens doodleuk te zeggen dat hij toch niks in te brengen heeft. Het is zo ondankbaar, gevoelloos en harteloos dat ik er helemaal aan onderdoor ga. Begin dit jaar hebben we 6 sessies gehad bij een relatiecoach. Deze werkte met de EFT methode. Echter dit is gebaseerd op gesprekken over gevoelens van veiligheid en stelt ook vragen over hoe iemand zich als kind voelde. Mijn man kon er niks mee. En nu zijn we weer terug bij af. De coach heeft wel gevraagd of mijn man soms een autistische stoornis had. Hierdoor zijn mijn alarmbellen gaan rinkelen en heb ik na weer maanden verder de huisarts gebeld voor een afspraak. Mijn man heeft nu deze week een afspraak met een psychotherapeut. Helaas heb ik het in de tussentijd niet meer vol kunnen houden en is mijn man 1,5 week geleden vertrokken voor een time-out. In de eerste week kwam hij 3x binnenvallen voor het pakken van spullen en heeft hij nog een keer meegegeten. Dit weekend kwam hij doodleuk aan de fiets klussen terwijl er 5 kinderen om hem heen stonden te springen en hij meteen weer zijn bekende uitbarsting had. Ik heb hem toen verzocht zich aan de time-out te houden, waarop hij vloekend en tierend het huis heeft verlaten. Sindsdien heeft hij niks meer van zich laten horen. Ook niet naar de kinderen. Ik hou mijn hart vast voor het vervolg. Hopelijk zijn hier meer lotgenoten zodat we elkaar een beetje kunnen steunen met tips.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.